Bez względu na porę roku, nasze dziecko powinno siedzieć na dworze co najmniej 3 godziny dziennie. W jakim celu? Aby dopisywał mu apetyt i zwiększała się odporność. Bo w nawiązaniu do słów piosenki, kto się hartuje, nigdy nie choruje. Przygotowanie do sezonu zimowego należy rozpocząć jeszcze w lecie. Gdy szkrab ma ochotę, nie powinniśmy mu zakazywać chodzenia w letniej wodzie, np. w jeziorze, morzu, rzece, strumyku. Niezłym pomysłem będzie zamaczanie paluszków w małej ilości letniej wody – w wannie, brodziku, misce. Dzięki temu dolne kończyny uodporniają się na zimno. Szalenie istotna dla codziennego życia i zdrowia jest odzież dziecięca, w jaką przywdziewamy naszego niemowlaka. Szczególnie w sezonie jesienno-zimowym warto do tego aspektu opieki przyłożyć właściwą staranność. Zalecane jest ubieranie naszych pociech w ubranka wykonane z naturalnych włókien i materiałów, jakie oddychają oraz puszczają powietrze, zapobiegając dzięki temu zbytniemu poceniu się pociechy. Zbyt duże przegrzanie może być zjawiskiem bardzo niebezpiecznym, drastycznie redukującym odporność ciała pociechy, a w konsekwencji może doprowadzić do dokuczliwej infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych. Ubranka dla dzieci, jakie wykorzystujemy w codziennym użytkowaniu, winny być wykonane z włókien naturalnych takich jak bawełna, len, jedwab. Tolerancji niskich temperatur i dobrej termoregulacji pociechy uczą się już będąc noworodkami. Mamy na pewno przypominają sobie pierwsze wietrzenia i etapowo wydłużane wyjścia na dwór. Zimowego spaceru nie powinniśmy łączyć z zakupami. Po ciuszki i środki pielęgnacji, a także zabawki udajmy się raczej sami albo zrzućmy ten miły obowiązek na współmałżonka. Częste i spore wahnięcia temperatur nie wpływają na brzdąca. Przed udaniem się do dogrzewanego pokoju koniecznie ściągamy płaszczyk i ściągamy rękawiczki oraz czapeczkę. Bardzo łatwo zweryfikować, czy dziecku nie jest ciepło lub zbyt zimno. Zrobimy to, dotykając skóry na karku i pleckach malucha.