Capcom powraca z drugą odsłoną gry serii Lost Planet, która ponownie przynosi ogromną porcję akcji, strzelania , a oprócz tego spektakularnych walk z niezwykle olbrzymimi bossami. Zdaniem japońskiego studia kluczem do sukcesu jest jeszcze większe urozmaicenie zabawy sieciowej oraz kampanii, przy jednoczesnym zachowaniu trzonu rozgrywki. W teorii brzmi to szalenie atrakcyjnie, chociaż praktyka przyniosła wiele rozczarowań. Jakie rozwiązania nie pozwoliły grze Lost Planet 2 rozwinąć skrzydeł?

Przede wszystkim wyjaśnijmy, że w grze Lost Planet 2 można grać w pojedynkę, bo dano nam do pomocy trzech żołnierzy sterowanych poprzez sztuczną inteligencję. Niestety, słowo ?inteligencja? w ogólności do nich nie pasuje. Delikwenci wszyscy ludzie stoją i gapią się na przeciwników, zalegają na tyłach i czekają, nie wiadomo na co, a czasem po prostu nie są w stanie pokonać napotkanych trudności.

Imponującym elementem gry Lost Planet 2 jest urozmaicony arsenał, na który składają się karabiny, strzelby, broń snajperska, wyrzutnie rakiet czy wiele rodzajów granatów. W trakcie zabawy nagminnie korzystamy w grze z tak zwanych Vital Suitów, czyli najróżniejszych machin. Pomiędzy nich pojawia się kilka typów mechów i statków latających. Świetne jest to, że pojazdy można naprawiać, wymieniać w nich narzędzia zagłady , a ponadto w niektórych przypadkach obsadzać kilkoma graczami. A przy tym nic nie stoi na przeszkodzie, by uzbrojenie takiego mechanicznego potwora wymontować i użyć poświęcając własny czas, więc widok żołnierza dźwigającego z mozołem gigantyczną rakietnicę nie powinien nikogo zdziwić. Podopieczni pomimo wszystko nieustannie zachowują dużą mobilność, przede wszystkim dzięki lince z hakiem, która pozwala wskakiwać na murki i podwyższenia.